Veel gestelde vragen professionals

Je mag altijd advies aan ons vragen, zonder de naam van betrokkenen te noemen.
Wil je een melding doen? Dan moet je de Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling volgen.

Professionals als informant

Veilig Thuis kan artsen of professionals ook raadplegen als informant. Dit bespreken we wel met betrokkenen, maar we vragen geen toestemming. Het is dan aan jou of jij ook zonder die toestemming jouw visie wilt bespreken met Veilig Thuis.

Er is sprake van het schaden van een vertrouwensband, als de cliënt de hulp niet meer accepteert, die hij / zij dringend nodig heeft als je een melding doet bij Veilig Thuis. Het is begrijpelijk dat je dan twijfelt of je een melding moet doen.

In die afweging is de eventuele onveiligheid in de thuissituatie van de cliënt leidend en je volgt altijd de stappen in de Meldcode.
Het is van belang dat je een melding doet bij Veilig Thuis, als dit de uitkomst is van de stappen in de Meldcode. Die melding verwerken we ook in het registratiesysteem van Veilig Thuis, zodat bij eventuele vervolgmeldingen het structurele patroon in beeld komt.

Voor jou als professional betekent dit dat je goed aan je cliënt moet uitleggen, waarom het doen van een melding zo belangrijk is. Heb je hierbij advies nodig? Neem dan contact op met Veilig Thuis.

Veilig Thuis is vaste deelnemer aan de beschermtafel en kan net als andere partners casussen inbrengen. Andere deelnemers zijn: Raad voor de Kinderbescherming, gemeente (wijkteam of Centrum voor Jeugd en Gezin), hulpverleners en ouders en/of kinderen. De inbrenger van een casus draagt zorg voor melding van de casus bij Veilig Thuis via het meldformulier. Als Veilig Thuis zelf een casus inbrengt, doen zij zelf een veiligheidsbeoordeling en eventueel een verrijking in het Veilig Thuisregister.

De beschermtafel is een overleg. In dit overleg nemen deelnemers besluiten over o.a. de noodzaak van een onderzoek of beschermende maatregel. De organisatie die de regie heeft of krijgt, heeft de verantwoordelijkheid de gemaakte afspraken te monitoren.

Het is belangrijk dat je als melder zelf een inschatting maakt over je eigen veiligheid; het is goed om dit vraagstuk intern (bij je eigen organisatie) bespreekbaar te maken.

Je hebt de mogelijkheid om ‘anoniem’ te melden, als je inschat dat het onveilig is als bekend wordt dat jij de melder bent. Veilig Thuis deelt dan geen informatie die herleidbaar is naar jou als melder. Dit kan echter effect hebben op de conclusie van de veiligheidsbeoordeling.

Als je twijfelt over je eigen veiligheid, kun je hierover in gesprek met Veilig Thuis.

Veilig Thuis heeft een wettelijke taak die zij in opdracht van de gemeenten uitvoert. De gemeente is opdrachtgever en moet er zorg voor dragen dat deze wettelijke taak ook daadwerkelijk in haar gemeente beschikbaar is. Als Veilig Thuis capaciteitsproblemen voorziet, trekt zij bij gemeenten aan de bel. De inspectie is in deze de toezichthouder.

Voor een overzicht van signalen, die kunnen wijzen op huiselijk geweld en kindermishandeling, verwijzen wij naar de signalenkaart die is ontwikkeld door Kadera:
https://signalenkaart.nl
Aan de signalenkaart is ook de meldcode toegevoegd. Zo zie je in één oogopslag het afwegingskader en de mogelijkheden om een melding te doen.

Meer over vormen van geweld lees je op onze website onder ‘Over geweld’.

De Politie meldt zorg over een situatie/incident, waar een jeugdige (direct of indirect) bij betrokken is, altijd bij Veilig Thuis. De inschatting of er daadwerkelijk sprake is van onveiligheid, ligt vervolgens bij Veilig Thuis.

Ja, dat heeft zeker zin. De meerwaarde van een melding ligt in het feit dat Veilig Thuis deze kan koppelen aan eerdere meldingen en aanvullende informatie. Er ontstaat een totaalbeeld van de onveiligheid binnen een (gezins)systeem, door gebruik te maken van ons eigen registratiesysteem, het landelijk Veilig Thuis-register en informatie van instanties zoals de Raad voor de Kinderbescherming, de politie en het Openbaar Ministerie.

Door verschillende signalen te combineren, kunnen we patronen herkennen en de ernst en urgentie van de problematiek beter in te schatten. Het verzamelen en verbinden van meldingen en signalen door Veilig Thuis noemen we de radarfunctie.

Zorg voor Jeugd is een signaleringssysteem voor het uitwisselen van informatie tussen diverse organisaties, die betrokken zijn bij de hulpverlening aan jongeren.

Veilig Thuis kijkt in Zorg voor Jeugd (ZvJ), maar registreert hier niet in. Zo kan Veilig Thuis zien of er hulpverlening betrokken is, aan wie Veilig Thuis de zorgen kan overdragen of wie Veilig Thuis kan benaderen.

Veilig Thuis gebruikt zelf een ander (landelijk) register om betrokkenheid van Veilig Thuis in te registreren.

In Zorg voor Jeugd (ZvJ) registreert een hulpverlener dat hij/zij betrokken is en wanneer de betrokkenheid afloopt. De betrokken hulpverlener moet dit register goed bijhouden om ‘vervuiling’ tegen te gaan, dus ook verwijderen als hulpverlening gestopt is.

Als Veilig Thuis een melding ontvangt, raadpleegt een VT-medewerkers ZvJ. Een registratie in ZvJ is GEEN automatische melding bij Veilig Thuis. Je meldt bij Veilig Thuis, als je de meldcode (inclusief afwegingskader) hebt doorlopen, en bij stap 5 tot de conclusie komt dat je een melding moet maken vanwege structurele en/of acute onveiligheid.

Doel is dat alle partijen, die inzage hebben in ZvJ, snel zien wie betrokken is als professional bij een gezin. Daarmee wordt duidelijk waar men eventuele zorgen kan neerleggen. Voor Veilig Thuis heeft ZvJ een heel groot nut, ook in de samenwerking met partners. Wanneer wij zien dat hulpverlening betrokken is bij een gezin, kunnen wij hulpverleners benaderen om van hen te horen wat de stand van zaken is in het gezin. Wij kunnen dan overleggen of we de hulpverlener kunnen betrekken of de melding kunnen overdragen. Dit zorgt ervoor dat directbetrokkenen niet onnodig belast worden met de komst van Veilig Thuis.